خدارو شکر که نشد

تا حالا شده از نرسیدن به چیزی که واقعاً می‌خواستید، چند سال بعد خوشحال باشید؟

من دوران دبیرستان خیلی درس می‌خواندم و هدفم این بود که پزشکی یا یکی از رشته‌های پیراپزشکی را قبول شوم. بعید هم نبود؛ تمام دوران مدرسه شاگرد زرنگی بودم و در مدارس نمونه درس می‌خواندم.

اما همان سال‌ها اتفاقی افتاد که مسیر زندگی‌ام را عوض کرد و باعث شد رشته برق را انتخاب کنم.

آن روزها اگر کسی به من می‌گفت این مسیر جدید ممکن است روزی برایت تبدیل به یک اتفاق خوب شود، احتمالاً باورش نمی‌کردم. من فقط می‌دانستم چیزی که برایش سال‌ها تلاش کرده بودم، اتفاق نیفتاده.

اما وارد مسیر جدید شدم.

در سال‌های بعد، تجربه‌هایی به دست آوردم و با آدم‌هایی آشنا شدم که هر کدام به شکلی بخشی از مسیر زندگی‌ام شدند. امروز که به گذشته نگاه می‌کنم، می‌بینم اگر آن انتخاب اتفاق نمی‌افتاد، شاید خیلی از چیزهایی که امروز بخش مهمی از زندگی من هستند، هیچ‌وقت به وجود نمی‌آمدند.

چند سال بعد، اتفاق مشابهی در یک رابطه برایم افتاد.

آدمی را می‌خواستم که فکر می‌کردم بودنش در زندگی‌ام برایم خوب است. وقتی ارتباطمان تمام شد، واقعاً ناراحت شدم و مدت‌ها طول کشید تا بتوانم با نبودنش کنار بیایم.

اما کمتر از یک سال بعد، وقتی به آن رابطه فکر می‌کردم، جمله‌ای که در ذهنم می‌آمد این بود:

خدا رو شکر که نشد.

امروز که به زندگی‌ام نگاه می‌کنم، می‌بینم این جمله فقط درباره آن رابطه نبود.

برای خیلی از اتفاق‌های دیگر زندگی‌ام هم می‌توانم همین را بگویم؛ برای بعضی فرصت‌هایی که از دست رفتند، مسیرهایی که ادامه پیدا نکردند و چیزهایی که با تمام وجود می‌خواستم اما به دستشان نیاوردم.

ما معمولاً ارزش یک اتفاق را همان زمانی که برایمان رخ می‌دهد، قضاوت می‌کنیم؛ در حالی که زندگی خیلی بیشتر از چیزی است که در همان لحظه می‌بینیم.

من نمی‌گویم برای خواسته‌هایمان تلاش نکنیم یا همه چیز را به سرنوشت بسپاریم. اتفاقاً باور دارم ما با انتخاب‌هایمان مسیر زندگی‌مان را می‌سازیم.

اما گاهی با وجود تمام تلاشمان، یک در باز نمی‌شود.

شاید آنجا به جای اینکه خودمان را سرزنش کنیم یا فکر کنیم زندگی علیه ماست، فقط مسیر دیگری را امتحان کنیم.

چون شاید چیزی که امروز از دست دادنش ناراحتمان کرده، چند سال بعد تبدیل شود به یکی از اتفاق‌هایی که بابت نیفتادنش شکرگزاریم.

من امروز برای بعضی از «نشدن»‌های زندگی‌ام، واقعاً شکرگزارم.

و شاید دفعه بعد که چیزی را با تمام وجود خواستی و نشد، لازم نباشد همان لحظه بفهمی چرا.

فقط ادامه بده.

شاید چند سال بعد، وقتی به عقب نگاه کردی، لبخند زدی و گفتی:

خدا رو شکر که نشد. 🤍